Leptospirose: Klachten,Preventie en Behandeling

Dr. Dolittle · Geregistreerd op: 14-11-2005 Berichten: 2713

Klachten

De ziekteverschijnselen zijn uiterst variabel. Na 1 à 3 weken ontstaan er meestal plotse griepachtige verschijnselen (koorts, spierpijn, hoofdpijn, overgevoeligheid voor licht, misselijkheid en braken, gezwollen lever en geelzucht...). In ongeveer 1 op 10 gevallen kan de ziekte leiden tot beschadiging van lever en nieren, acute hartproblemen en hersenvliesontsteking (meningitis) op (men spreekt dan ook van de Ziekte van Weil). Onbehandeld kent deze vorm van de ziekte een sterfte van orde van grootte van 5 à 10%.
Neem bij een plots hevige koorts na het zwemmen in verdacht buitenwater contact op met uw huisarts.

Preventie

Omdat rattenpopulaties in belangrijke mate geïnfecteerd zijn, is vermijden van contact met ratten aangewezen. Dat impliceert dat zwemmen en andere watersporten zoals duiken maar wenselijk zijn mits er sprake is van rattenbestrijding en de aanwezigheid van minimale sanitaire voorzieningen. Dit is in Vlaanderen trouwens aan een regelgeving onderworpen.
Ook wordt aangeraden om rauwe melk van besmette koeien vóór de consumptie te koken. Leptospirose komt niet voor in gepasteuriseerde of gesteriliseerde melk, en ook niet in harde kazen.
In sommige landen worden mensen met een verhoogd risico gevaccineerd. Dit vaccin is niet beschikbaar in België of Nederland.
Infectie van honden wordt voorkomen door vaccinatie. Een jaarlijkse herhaling van de vaccinatie is nodig. Naast vaccinatie is hygiëne in kennels en pensions van belang en horen besmette dieren pas bij andere dieren geplaatst te worden als aangetoond is dat ze de bacterie niet meer via de urine uitscheiden.

Behandeling

De Leptospira bacterie is gevoelig aan courant gebruikte antibiotica zoals penicilline G, ampicilline, amoxicilline en doxycycline. Bij matige of ernstige infecties zal de patiënt in het ziekenhuis worden opgenomen met intraveneuze toediening van penicilline of ampicilline.
Wondverzorging, een vroegtijdige vermoeden van de ziekte en een adequate behandeling maken deel uit van een correcte aanpak.