Stotteren

Dr. Dolittle · Geregistreerd op: 14-11-2005 Berichten: 2713

In België zijn er ongeveer 100 000 mensen die stotteren. Stotteren of mondelinge onzekerheid is voor deze mensen niet enkel een spraakstoornis, maar een parttime handicap. Stotteren heeft vergaande sociale, emotionele en soms zelfs fysiologische gevolgen.

Wat is stotteren?

Stotteren is een neuromusculair programmeerprobleem. Het is een storing in de ontwikkeling van de spraak.
Spreken is een complexe vaardigheid. Gedachten, ideeën of gevoelens dienen omgezet te worden in taal, in woorden en zinnen. Deze taal wordt omgezet in spraakbewegingen. Vervolgens worden alle spieren die met spreken gemoeid zijn geïnstrueerd (meer dan 100), om precies de goede beweging te maken, met precies de goede snelheid en kracht en precies op het goede moment. Dit vereist een grote mate van coördinatie en timing.
Het is dus niet verwonderlijk dat dit bij jonge kinderen niet altijd goed lukt. Je hoort dan dat ze een klank of een stukje van een woord herhalen of een klank langer aanhouden dan nodig is. Bij ongeveer 5% van alle kinderen treden stotterverschijnselen op. Bij 50 - 80% van de kinderen die op peuter en kleuterleeftijd haperen, verdwijnt dit vanzelf weer op het moment dat ze hun 'spraakapparaat' beter kunnen besturen.

Stotteren ontstaat meestal geleidelijk tussen het tweede en vijfde levensjaar, in een periode dat de spraak en taal zich ontwikkelt en dat de communicatieve vaardigheden verworven worden. De twee toppen van het beginnen stotteren liggen tussen de 5 en 7 jaar en tussen de 12 en 14 jaar. Hoe vroeger in de ontwikkeling het stotteren optreedt, hoe meer kans op chroniciteit.

Kinderen die stotteren verschillen in hun medische, cognitieve of psychologische ontwikkeling niet van kinderen die niet stotteren.

Merkwaardig genoeg stotteren meer jongens dan meisjes: in de peuterleeftijd stotteren twee jongens tegenover 1 meisje, een paar jaar later stotteren vier jongens tegenover 1 meisje.
Ruim de helft van alle kinderen met stottergedrag herstelt zonder professionele hulp voor het 10e levensjaar.