Het premenstrueel syndroom: Voeding & Bewegen

Dr. Dolittle · Geregistreerd op: 14-11-2005 Berichten: 2713

Voeding

Ook via voedingstherapie tracht men op het PMS in te spelen.

• Zo wordt aangeraden om grote bloedschommelingen -die het PMS ongunstig zouden beïnvloeden- ter vermijden, door om de 3 à 4 uren een kleine, vetarme maaltijd te gebruiken, rijk aan koolhydraten (maar arm aan suiker) en arm aan eiwit.

• Het vermijden van cafeïne (o.m. in koffie, thee, chocolade, cola) en van alcohol enerzijds verlichten het klachtenpatroon

• De typische drang naar chocolade is niet zonder belang voor een mogelijke oorzakelijke verklaring van het PMS. Chocolade bevat immers hoge concentraties fenylethylamine, een stof die belangrijk is voor de aanmaak van serotonine. Zoals hoger vermeld, speelt de neurotransmitter serotonine een rol in de regeling van het humeur, de impulsiviteit en de eetlust. Het hoger verbruik van chocolade en aanverwante voedingsmiddelen tijdens de premenstruele fase zou zou dus als eigenlijk als een vorm van zelfmedicatie kunnen worden beschouwd.

• Wie last heeft van hongeraanvallen en eetbuien, kan proberen het eetgedrag in de hand te houden door meerdere kleine, lichte maaltijden te gebruiken in plaats van twee of drie keer uitgebreid eten. Dat de honger premenstrueel aangescherpt wordt, wordt toegeschreven aan de daling in de serotonineconcentratie. Door meer suiker te eten, poogt het lichaam meer serotonine aan te maken, want suikers zijn noodzakelijke bouwstenen van deze neurotransmitter. Nochtans kan dit leiden tot grote schommelingen in de bloedsuikerspiegel, wat eerder nadelig zou zijn. Beter is spaarzaam om te springen met suiker, en de voorkeur te geven aan lichte maaltijden rijk aan zetmeel (vb. brood, pasta, aardappelen).

• Een zoutarm dieet wordt aangeraden in geval van opgezwollen ledematen.

• Lange tijd werd vitamine B6 gepromoot als hét middel tegen de meeste PMS-klachten. Dit vitamine speelt namelijk een rol bij de scheikundige reacties die nodig zijn om bepaalde hormonen aan te maken, en het lag dan ook voor de hand dat men deze stof zou uittesten bij een ziektebeeld waarin hormonale schommelingen een grote rol spelen. Op dit moment zijn er echter nog onvoldoende wetenschappelijke bewijzen om te stellen dat vitamine B6 inderdaad een gunstige invloed heeft op het PMS. Bovendien is dit wateroplosbare vitamine niet zo onschuldig als aanvankelijk werd gedacht. De inname van 2 mg vitamine B6 gedurende 2 maanden kan al aanleiding geven tot een neuropathie (een aandoening van het zenuwstelsel). In de meeste studies over PMS werden doses van 100 mg vit. B6 per dag gebruikt.

• De inname van extra Calcium zou een gunstig effect hebben op de meeste klachten. Bovendien kan het geen kwaad om de dagelijkse Calciuminname te verhogen (één glas melk levert zowat 300 mg Calcium).

Bewegen

Verder worden een aantal algemene maatregelen aanbevolen, zoals meer lichaamsbeweging. Uit een studie bij 748 vrouwen met het premenstrueel syndroom is gebleken dat vrouwen die regelmatig fysieke inspanningen leveren, minder last hebben van hoofdpijn en angst als de controlegroep. Lichaamsbeweging bleek echter geen invloed te hebben op vochtretentie en borstspanning.

Ideaal zijn fietsen, wandelen en zwemmen, liefst op eigen tempo. Tijdens de premenstruele periode zelf kunnen ontspanningsoefeningen helpen (vb. yoga, ademhalingsoefeningen, massage, enz.).