Wat zijn de oorzaken van obesitas?

Scarlet · Geregistreerd op: 1-2-2006 Berichten: 2

Hallo, ik wou weten of obesitas erfelijk is ?

Alvast bedankt!

Groetjes

Dr. Dolittle · Geregistreerd op: 14-11-2005 Berichten: 2713

De oorzaken van obesitas zijn complex. Obesitas is niet alleen het gevolg van overmatig eten. Zo is uit studies gebleken dat er in veel gevallen sprake is van een onderliggende erfelijke oorzaak. Andere studies hebben aangetoond dat, als het probleem eenmaal bestaat, een dieet en oefenprogramma's maar weinig kans bieden op doeltreffende verbetering op lange termijn.

De wetenschap blijft naar antwoorden zoeken. Maar zolang men geen beter inzicht heeft in de ziekte, moeten de patiënten levenslang hun overgewicht onder controle houden. Vandaar dat het zeer belangrijk is om in te zien dat niet alle huidige medische ingrepen, waaronder bariatrische heelkunde, overgewicht definitief kunnen genezen. Het zijn veeleer pogingen om de effecten ervan te verminderen en de ernstige fysieke, emotionele en sociale gevolgen van de ziekte te verlichten.
Morbide obesitas verlaagt de levensverwachting. Personen die twee keer meer wegen dan normaal, lopen dubbel zoveel risico op vroegtijdig overlijden als niet-zwaarlijvige personen. Bovendien ligt het risico om te overlijden aan diabetes of een hartaanval vijf tot zeven keer hoger. Ook de sociale, psychologische en economische gevolgen van morbide obesitas moeten zeer ernstig worden genomen.

Scarlet · Geregistreerd op: 1-2-2006 Berichten: 2

Wanneer moet u een arts raadplegen?

Dr. Dolittle · Geregistreerd op: 14-11-2005 Berichten: 2713

De Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) erkent obesitas als een volwaardige ziekte. Volgens de American Society for Bariatric Surgery (ASBS) en het National Institute of Health (NIH) is morbide obesitas een ernstige aandoening die als zodanig moet worden behandeld. Het is ook een chronische ziekte, wat betekent dat de symptomen zich geleidelijk ontwikkelen.

Chirurgie wordt overwogen bij obesitas als minder invasieve methoden voor gewichtsbeheersing zoals dieet, lichaamsbeweging en geneesmiddelen hebben gefaald. Om in aanmerking te komen voor een chirurgische ingreep, is een BMI vereist van 40 of meer. Chirurgie is mogelijk bij een BMI vanaf 35, als minstens twee comorbiditeiten zijn vastgesteld als gevolg van obesitas. Dit is in lijn met de consensus van de BASO (Belgian Association for the Study of Obesity) en met de richtlijnen van het NIH, het ASBS en de BABS (Benelux Association of Bariatric Surgery).

Ter herinnering: de Body Mass Index (BMI) wordt berekend door het gewicht te delen door de lengte in het kwadraat. BMI = kg/m².
Een voorbeeld: iemand met een lengte van 1,70 m en een gewicht van 130 kg heeft een BMI van 130: 2,89 = 44,9.

De BMI geeft u een idee van de ernst van uw obesitas:

* BMI < 19,9 - beperkt ondergewicht - beperkt risico op morbiditeit;

* 20 < BMI < 24,9 - licht normaal gewicht - licht risico op morbiditeit;

* 25 < BMI < 29,9 - matig overgewicht - matig risico op morbiditeit;

* BMI > 30 - ernstige obesitas - hoog risico op morbiditeit;

* BMI > 40 - zeer ernstige morbide obesitas - zeer hoog risico op morbiditeit.

De BMI is niet de enige indicator om het vetgehalte te meten. Obesitas met een verhoogd vetgehalte ter hoogte van de buikstreek houdt de meeste gezondheidsrisico's in. De middelomtrek meten, is dan ook een zeer belangrijke factor om na te gaan of iemand al dan niet in aanmerking komt voor chirurgie:

* middelomtrek mannen > 94 cm = obesitas;

* middelomtrek vrouwen > 80 cm = obesitas;

* middelomtrek mannen > 102 cm = morbide obesitas;

* middelomtrek vrouwen > 88 cm = morbide obesitas.

bobbie · Geregistreerd op: 1-2-2006 Berichten: 2

Hoe verloopt het onderzoek?

Dr. Dolittle · Geregistreerd op: 14-11-2005 Berichten: 2713

U mag de beslissing om een bariatrische ingreep te ondergaan, niet nemen zonder dat u hierover grondig hebt nagedacht en zonder advies te hebben ingewonnen bij een ervaren bariatrisch chirurg of een goed geïnformeerde arts. Een ervaren chirurg moet een duidelijk antwoord kunnen bieden op uw vragen en u precieze details kunnen geven over de procedure, de duur van de herstelperiode en de nodige nazorg. In het kader van het routineonderzoek met het oog op de bariatrische ingreep moet u mogelijk een diëtist, uw huisarts en andere therapeuten (psychologen, endocrinologen, …) raadplegen.

Dit zal u helpen om een duidelijk inzicht te krijgen in de gedragsveranderingen die u na de operatie absoluut moet doorvoeren om succes te kunnen boeken op lange termijn.

Het is belangrijk dat u weet dat geen enkel type geneeskunde of chirurgie u absolute garanties kan geven. Er kunnen onverwachte complicaties optreden, zelfs bij de meest eenvoudige ingrepen. Bovendien kan bariatrische heelkunde alleen slagen als de patiënt er heel zijn leven rekening mee houdt. Soms wordt de patiënt na de ingreep geconfronteerd met onverwachte uitdagingen. Zijn veranderde levensstijl kan de relatie met de partner en de gezins- en vriendschapsrelaties op de proef stellen. Om de patiënten te helpen hun doelstellingen te bereiken en om alle veranderingen die de operatie en het gewichtsverlies meebrengen, aan te kunnen, stellen de meeste bariatrische chirurgen nazorg voor. Daarom zal men u aanraden regelmatig een diëtist te raadplegen en andere vormen van permanente begeleiding te volgen.

Uiteindelijk is het aan u om te beslissen u al dan niet te laten opereren. Nadat u alle informatie hebt gekregen, kunt u nagaan of de voordelen opwegen tegen de mogelijke complicaties. De ingreep is slechts een hulpmiddel: het uiteindelijke succes zal afhangen van hoe strikt u de richtlijnen inzake dieet, lichaamsbeweging en levensstijl volgt.

bobbie · Geregistreerd op: 1-2-2006 Berichten: 2

Wat houdt de behandeling in?

Dr. Dolittle · Geregistreerd op: 14-11-2005 Berichten: 2713

De meeste niet-chirurgische vermageringsprogramma's zijn gebaseerd op een combinatie van dieet, gedragsveranderingen en regelmatige lichaamsbeweging. Helaas blijken die programma's slechts bij een klein aantal personen doeltreffend te zijn. Naar schatting bij minder dan 5 % van alle personen die een niet-chirurgisch vermageringsprogramma volgen, treedt significant en duurzaam gewichtsverlies op. Volgens het NIH krijgen de meeste personen die deze programma's volgen, nog hetzelfde jaar hun oorspronkelijke gewicht terug.

Patiënten met morbide obesitas hebben het nog moeilijker om blijvend gewicht te verliezen. Personen die overschakelen van het ene dieet op het andere, kampen vaak met zware gezondheidsproblemen. Hun lichaam wordt immers onderworpen aan een zware en continue cyclus van gewichtsverlies en gewichtstoename: het fameuze “jojo-effect”.

Morbide obesitas is een complexe en multifactoriële chronische ziekte. Bariatrische heelkunde blijkt de methode te zijn die het langst blijvend gewichtsverlies oplevert bij patiënten bij wie alle andere behandelingen mislukt zijn.

Heel wat patiënten lopen een groter risico om te overlijden als ze zich niet laten opereren dan om te overlijden aan de gevolgen van eventuele postoperatieve complicaties. De meeste patiënten die een ingreep hebben ondergaan, bevestigen dat hun levenskwaliteit, sociale contacten, psychologisch welzijn, werkomstandigheden en economische situatie verbeterd zijn.

Kandidaten voor chirurgie die verschillende comorbiditeiten vertonen als gevolg van obesitas, zijn meestal bezorgd over de veiligheid van de ingreep. Uit klinische studies blijkt dat kandidaten voor een chirurgische ingreep geselecteerd worden op basis van zeer strikte criteria:

* u bent tussen 18 en 65 jaar;

* uw BMI is hoger dan 40;

* uw BMI is hoger dan 35 en u lijdt aan verschillende aandoeningen als gevolg van overgewicht (type II-diabetes, hartproblemen, gewrichtsproblemen, slaapapneu, …);

* u bent al meer dan vijf jaar morbide obees (ziekelijk zwaarlijvig);

* u hebt al verschillende pogingen ondernomen om te vermageren, soms met succes, maar u slaagt er niet in om uw gewicht te stabiliseren;
* u hebt geen andere ziekten die mee uw overgewicht kunnen veroorzaken;

* u bent bereid om uw levensstijl en uw eetgewoonten radicaal te veranderen;

* u bent bereid om na uw chirurgische ingreep regelmatig op medische controle te gaan;

* u hebt geen enkele medische of psychologische contra-indicatie voor anesthesie en chirurgie;

* u drinkt niet te veel alcohol.

exBarbie · Geregistreerd op: 4-1-2006 Berichten: 3

Op welke manier vermindert bariatrische heelkunde uw overgewicht?

Carter · Geregistreerd op: 18-1-2006 Berichten: 9

Chirurgen begonnen voor het eerst te beseffen dat het mogelijk was om het gewicht chirurgisch te verlagen toen ze ingrepen uitvoerden waarbij grote delen van maag en darmen moesten worden weggenomen. Na die ingrepen stelden ze namelijk vast dat heel wat patiënten er niet in slaagden om hun gewicht van voor hun operatie terug te krijgen. Uiteindelijk raadden ze chirurgie aan om gewichtsverlies mogelijk te maken bij patiënten met morbide obesitas.

De voorbije tien jaar zijn die ingrepen voortdurend verfijnd, om de resultaten te verbeteren en de risico's te beperken. Vandaag beschrijft de American Society for Bariatric Surgery twee fundamentele chirurgische strategieën om gewichtsvermindering mogelijk te maken: restrictieve procedures en malabsorptieve procedures. Er bestaan ook verschillende operatietechnieken die een combinatie zijn van restrictieve en malabsorptieve mechanismen.

Carter · Geregistreerd op: 18-1-2006 Berichten: 9

Restrictieve procedures

De theorie is eenvoudig. Als we ons verzadigd voelen, zullen we waarschijnlijk minder honger krijgen en dus minder eten. Restrictieve bariatrische heelkunde helpt de patiënt om minder te eten. De chirurg maakt een klein reservoir in het bovenste deel van de maag. Dit reservoir heeft een capaciteit van 15 à 30 ml en is via een kleine opening verbonden met de rest van de maag. Het kan aanzienlijk minder voedsel opnemen en versnelt het verzadigingsgevoel. De vertering (absorptie) van het voedsel in het spijsverteringskanaal gebeurt verder volstrekt normaal. Bij een patiënt die goed meewerkt, kan de verminderde maagcapaciteit samen met de gedragsveranderingen aanzienlijk gewichtsverlies opleveren. Tijdens hun herstel moeten de patiënten een zeer strikt specifiek dieet volgen en zich aan de beperkingen houden die hun chirurg voorschrijft, ook al kunnen die richtlijnen variëren van chirurg tot chirurg.

De patiënt moet zijn eetgewoonten veranderen. Een halve tot één volle kop levensmiddelen zal al volstaan om zich verzadigd te voelen. Patiënten die minder en trager leren eten en niet te veel drinken tijdens de maaltijd (vooral geen koolzuurhoudende dranken), zullen de beste resultaten bereiken met de restrictieve procedure.

Als de patiënt die richtlijnen niet volgt, kunnen het maagreservoir en/of de vernauwing uitzetten, waardoor de ingreep haar doel mist. De efficiëntie van een restrictieve procedure vermindert als de patiënt voortdurend tussendoortjes eet of vet- of calorierijke dranken nuttigt. Als het beoogde gewichtsverlies niet gehaald wordt, komt dat meestal omdat de patiënt zich niet houdt aan de dieet- en gedragsvoorschriften (bijvoorbeeld meer bewegen).

Dr. Dolittle · Geregistreerd op: 14-11-2005 Berichten: 2713

Sommige van de hoger vermelde restrictieve procedures leveren niet altijd het gewichtsverlies op dat de chirurg en de patiënt hadden vooropgesteld.

Vandaar dat er malabsorptieve procedures zijn ontwikkeld in combinatie met restrictieve strategieën. Malabsorptieve procedures beïnvloeden rechtstreeks de spijsvertering, zodat het voedsel slecht verteerd en onvoldoende geabsorbeerd wordt door de darmen.
Naast de restrictie houden deze technieken ook een overbrugging (bypass) in van de dunne darm, om de calorieopname te beperken. In het algemeen leiden malabsorptieve of malabsorptieve/restrictieve procedures tot een groter gewichtsverlies dan de zuiver restrictieve procedure. Hoe langer de bypass van de dunne darm, hoe groter meestal het risico op complicaties. Het is aan u en aan uw chirurg om uit te maken welke risico's en voordelen u voor de rest van uw leven kunt verwachten, afhankelijk van het type chirurgie waarvoor u kiest.

Dr. Dolittle · Geregistreerd op: 14-11-2005 Berichten: 2713

Praktische tips

Door de wijzigingen die de operatie heeft teweeggebracht in uw spijsverteringsstelsel, moet u uw eetgewoonten blijvend veranderen als u gewicht wilt verliezen.

Het dieet

De postoperatieve dieetrichtlijnen variëren van chirurg tot chirurg. U bent misschien in contact gekomen met andere patiënten die andere richtlijnen hebben gekregen na hun bariatrische ingreep. Het is belangrijk dat u weet dat niet alle chirurgen dezelfde ingreep uitvoeren en dat de dieetinstructies afhangen van de chirurg en het soort ingreep. Het is essentieel dat u de richtlijnen van uw chirurg strikt volgt.

Ziehier enkele algemene richtlijnen voor een patiënt die een bariatrische ingreep heeft ondergaan:

* als u vast voedsel eet, moet u het goed kauwen (of mixen);

* drink niet tijdens het eten;

* vermijd desserts en andere producten waarin suiker wordt vermeld als één van de drie belangrijkste bestanddelen;

* vermijd koolzuurhoudende dranken, energetische voedingssupplementen, milkshakes, vette producten en producten met een hoog vezelgehalte;

* beperk uw alcoholgebruik;

* beperk de tussendoortjes.

Weer aan het werk

In welke mate u uw activiteiten van vóór de ingreep kunt hervatten, hangt af van uw fysieke toestand, de aard van die activiteiten en het soort bariatrische ingreep dat u hebt ondergaan. Heel wat patiënten kunnen zes weken na de ingreep weer aan de slag.

Contraceptie en zwangerschap

Vrouwen op geslachtsrijpe leeftijd doen er goed aan gedurende 16 à 24 maanden na de bariatrische ingreep de meest doeltreffende contraceptiemethoden te gebruiken. Dat is een essentiële voorwaarde, gezien de extra belasting die een zwangerschap betekent voor uw lichaam en gezien het risico op foetale letsels.

De opvolging op lange termijn

Hoewel de kortetermijneffecten van bariatrische heelkunde bekend zijn, blijven er toch enkele vragen open inzake de effecten op lange termijn. Zo moet nagegaan worden welke voedingstekorten kunnen optreden in de loop van de jaren. Vandaar dat u regelmatig op controle moet voor bloedarmoede (laag aantal rode bloedcellen) en om uw vitamine B12-, fosfaat- en ijzergehalte te laten meten. In het begin zullen de postoperatieve onderzoeken minstens om de drie à zes maanden uitgevoerd worden, nadien om de één à twee jaar. Voor het overige is een levenslange nazorg aan te raden.