Slokdarmafsluiting - Blijvende gevolgen

Dr. Dolittle · Geregistreerd op: 14-11-2005 Berichten: 2713

Kinderen met slokdarmafsluiting kunnen na de operatie meestal een zo goed als normaal leven leiden. Toch kunnen, vooral tijdens de eerste levensjaren, vervelende problemen optreden die een aangepaste behandeling vereisen.

1. Luchtwegproblemen

Praktisch alle kinderen hebben een speciaal soort hoestje, de zgn. blaf- of ‘zeehondenhoest’. Deze wordt veroorzaakt door de slappere structuur van de luchtwegen, of door verslikken of reflux. Dit kan op zijn beurt leiden tot herhaalde luchtwegontstekingen.

Bij ernstige problemen wordt onder narcose de luchtpijp bekeken en eventueel ook de bronchiën. Kinderen met emstige benauwdheidsproblemen vanwege deze slappe wand van de luchtpijp komen in aanmerking voor een operatie, waarbij de aorta wordt opgehangen aan het borstbeen, zodat de luchtpijp wordt opengehouden doordat de voorwand van de luchtpijp naar voren wordt getrokken. Deze problemen doen zich meestal voor in de eerste levensmaanden en zijn het hevigst tussen de 6 en 12 maanden. Daarna worden deze problemen geleidelijk minder door het stugger worden van de luchtpijp en het groter en ruimer worden van de luchtpijp.

2. Reflux

Ongeveer één derde van de kinderen met een slokdarmafsluiting heeft last van reflux, d.w.z. dat (zure) maaginhoud terugvloeit in de slokdarm. Dit kan een beschadiging van de slokdarm (oesophagitis) veroorzaken. Bovendien kan het leiden tot vernauwingen van de slokdarm op de plek van de naad of onderin de slokdarm.

Ook als er geen klachten zijn, wordt bij elk kind dat geopereerd is aan een slokdarmafsluiting, op de leeftijd van +/- 3 maanden een zogeheten 24-uurs zuurgraagdmeting (pH-meting) verricht. Via een slangetje in de slokdarm wordt de zuurgraad gedurende 24 uur gemeten. Bij een abnormale zuurgraad wordt een slikfoto gemaakt, om het transport door de slokdarm te beoordelen. Ook wordt onder verdoving via een beweegbare kijkbuis in de slokdarm gekeken en eventueel kleine stukjes slijmvlies voor onderzoek uitgenomen.

Meestal worden deze problemen bestreden door medicijnen en maatregelen zoals het hoofdeinde van het bed verhogen, rechtop zitten in het stoeltje na de voeding, voedsel indikken.
In ernstige gevallen wordt een anti-refluxoperatie uitgevoerd. Hierbij wordt een soort klep gemaakt om het onderste deel van de slokdarm, net onder het middenrif door het bovenste deel van de maag rond de slokdarm te plooien.