CVS - Diagnose

Dr. Dolittle · Geregistreerd op: 14-11-2005 Berichten: 2713

Er bestaat geen test waarmee de diagnose van CVS ondubbelzinnig kan worden gesteld.
De arts zal dan ook in de eerste plaats goed moeten luisteren naar zijn/haar patiënt, en de klachten die hij/zij beschrijft toetsen aan de standaardcriteria (zie hoger).

De meeste voorkomende klachten van CVS-patiënten zijn:

• de ziekte is plots begonnen, maar werd meestal voorafgegaan door een infectie (griepachtige aandoening, keelontsteking, maagdarmontsteking...);
zelfs een minieme inspanning veroorzaakt een extreme vermoeidheid in de spieren (myalgie) waarvan men slechts langzaam herstelt. Vaak heeft men ook last van onwillekeurige spiercontracties;

• men kan helemaal niet, of slechts deeltijds werken;

• hoofdpijn

• cognitieve stoornissen zoals concentratie- en aandachtsproblemen, geheugenstoornissen, moeilijkheden om te spreken (zich vergissen in woorden). Samen leiden deze klachten tot een vermindering van de intellectuele mogelijkheden;

• grote schommelingen in de fitheidstoestand: men is niet de hele dag door vermoeid;
een- voor de patiënt- overdreven lichamelijke of intellectuele inspanning kan een opstoot uitlokken;

• een overactiviteit van het autonome zenuwstelsel, met bijvoorbeeld frequent urineren, (hart)kloppingen enz.;

• griepachtige klachten die af en toe de kop opsteken, met keelpijn en pijnlijk gezwollen lymfeklieren ;

• verstoorde lichaamstemperatuur met nachtelijk zweten, koude lichaamsuiteinden (vingers, tenen...) en soms ook lichte koorts en rillingen;

• slaapstoornissen (in de beginfase vooral slaperigheid, en daarna inslaap- en/of doorslaapstoornissen);

• slechte fijne motoriek en evenwichtsstoornissen die erger worden bij duisternis;

• stoornissen van de zintuigen met o.m. paresthesie (jeuk en kriebelingen),

• tinnitus (geluidswaarnemingen) en fotofobie (lichtschuwheid);

• uitgesproken alcoholintolerantie;

• emotionele labliteit;

• atypsiche depressie (geen echte depressie), met soms ook depersonalisatie (zelfvervreemding) en desoriëntatie;

• spastisch colon .

In een tweede fase zal de arts trachten om de klachten te objectiveren door een klinisch onderzoek. In de meeste gevallen levert dit evenwel maar weinig resultaat op.

• Bij sommige patiënten stelt men een -weliswaar atypische- keelontsteking en gezwollen lymfeklieren vast.

• Het neurologisch onderzoek toont vaak een abnormale Rombergtest aan (wankelen en neiging tot vallen wanneer men met gesloten voeten en ogen rechtop moet staan) en soms ook onwillekeurige spiercontracties; andere neurologische tekens komen alleen maar voor als de ziekte werd voorafgegaan door een infectie die ook het centraal zenuwstelsel heeft aangetast.

• De spierzwakte kan duidelijk worden vastgesteld bij een inspanning, maar niet in rusttoestand.

• De bloeddruk is gewoonlijk laag.

• Meestal wordt het klinisch onderzoek nog aangevuld met een aantal routine-onderzoeken zoals laboratoriumonderzoek van het bloed, een echocardiogram of ritmeonderzoek van het hart (ECG), een EEG (electrocardiogram), een radiografie van de borstkas (RX thorax), een ruggemergpunctie, een hersenscan, een MR-onderzoek van de hersenen (magnetische resonantie)...

Deze en eventuele andere onderzoeken zijn ook nuttig om andere uitlokkende oorzaken van de chronische vermoeidheid (bv MS) uit te sluiten.

Lea · Geregistreerd op: 19-1-2006 Berichten: 71

Aanwijzingen wie vatbaarder is voor CVS

Uit een analyse van een serie onderzoeksuitkomsten zijn aanwijzingen naar voren gekomen dat er diverse factoren bestaan die iemand ‘vatbaar’ maken voor het chronische-vermoeidheidssyndroom (CVS). Deze factoren zijn onder andere neuroticisme, introvertheid en inactiviteit in de kindertijd. In driekwart van de gevallen melden patiënten dat een infectieziekte als de ziekte van Pfeiffer voorafging aan de eerste symptomen van CVS.