Chronic obstructive pulmonary disease (COPD) of Chronisch obstructief Longlijden is een chronische en langzaam progressieve longaandoening waarbij het debiet van de luchtwegen geleidelijk vermindert en het het transport van de lucht naar de longen moeilijker wordt.
COPD is een verzamelnaam voor twee longaandoeningen: chronische bronchitis en emfyseem. Bij COPD is er chronische bronchitis of emfyseem, of beide samen. Chronische bronchitis treedt meestal in de beginfase van COPD op, emfyseem komt voor bij ernstiger vormen van COPD.
Chronische bronchitis is een chronische ontsteking en vernauwing van de luchtwegen waarbij de beschermlaag van de luchtwegen en de kleine haartjes die het slijm uit de luchtwegen verwijderen, worden beschadigd.
Emfyseem wordt gekenmerkt door een progressieve beschadiging van de longblaasjes en hun wanden. De longen verliezen hun elasticiteit en de lucht blijft bij uitademing gedeeltelijk gevangen in de longen. Hierdoor wordt lucht in de longen opgestapeld die niet meer kan uitgeademend worden, zodat geleidelijk ademnood ontstaat en de patiënt zijn inspanning moet onderbreken om weer op adem te komen.
In het begin heeft een COPD patiënt geen of bijna geen klachten. De aandoening manifesteert zich meestal pas na de leeftijd van 45 jaar. Net door het ontbreken van symptomen in het beginstadium van de ziekte, is het vroegtijdig opsporen van COPD moeilijk.
De ziekte is niet volledig omkeerbaar, er ontstaat dus een blijvende longvernauwing die weliswaar kan behandeld maar niet genezen worden. Eenmaal COPD vasstgesteld is, kan men de symptomen verlichten dankzij geneesmiddelen die voornamelijk de luchtwegen verwijden en dankzij een aangepast revalidatieprogramma.
Je mag nieuwe onderwerpen plaatsen Je mag reacties plaatsen Je mag je berichten niet bewerken Je mag je berichten niet verwijderen Ja mag niet stemmen in polls